een samenwerkingsverband van
no-nonsense communicatieprofs

Wie we zijn

NoBuro is een samenwerkingsverband van zelfstandige no-nonsense communicatieprofessionals. Stuk voor stuk mensen met jarenlange ervaring. 

Sommigen werken van meet af aan als zelfstandig ondernemer. Anderen hebben een bureau gerund, maar zijn weer teruggekeerd bij de basis: dat doen waar je goed in bent. En vooral wat je leuk vindt. We delen kennis en ervaring, inspireren elkaar en pakken met elkaar communicatievraagstukken op.

Waarom NoBuro? Om onze klanten de service en power te kunnen bieden van een bureau, maar zonder de extra kosten van overhead, trafficmanagement of een duur kantoor. Dat is één. En verder: NoBuro-leden houden van hun vak. We zijn immers de creatieven. We willen dingen maken, dingen in beweging zetten. Daarvoor hebben we elkaars ondernemerschap, passie en ervaring nodig. Samen kun je meer, voor minder. Dat is het idee.

Wat we doen

Wij verzorgen de communicatie voor zeer uiteenlopende opdrachtgevers, van commerciële ondernemingen tot brancheorganisaties, instellingen of stichtingen. We bieden ondersteuning als het gaat om de uitvoering van communicatie, we adviseren u over de communicatierichting, we maken (samen met u) een communicatieplan, we zijn thuis in het bouwen van websites, het vormgeven van een social mediastrategie, fotografie, design, tekst. You name it. We houden van een uitdaging en dat kan ook een op het eerste gezicht eenvoudige communicatievraag zijn.

Hoe we werken

Bij NoBuro heeft u, net als bij een bureau, één aanspreekpunt (de hoofdaannemer). Hij of zij zorgt ervoor dat de juiste teamleden worden benaderd om uw communicatievraag in te vullen. Dat team is dus zo groot of zo klein als nodig is op het moment van de opdracht. De hoofdaannemer heeft altijd een korte lijn met uw bedrijf en houdt u op de hoogte van de voortgang. 

Wat kunt u verwachten? Dynamiek, oplossingsgerichtheid, service. Altijd met uw bedrijf en uw doel voor ogen. Met onze no-nonsenseaanpak komen we snel to the point. En o ja, we zijn soms best kritisch. En zeker geen jaknikkers. Een tikkie eigenwijs, omdat we geloven dat je alleen dan tot goede en verrassende resultaten komt. Van idee tot uitvoering, en alles daar tussenin.

Waarom NoBuro:

  • Een flexibel team van ervaren communicatieprofessionals
  • Alle disciplines verzameld
  • Eén aanpreekpunt
  • Geen overhead en andere onnodige kosten

Cases

Voor wie

Voor iedereen met een communicatievraag. Maar als we wat meer inzoomen: vooral voor het midden- en kleinbedrijf en bijvoorbeeld instellingen en brancheverenigingen. Organisaties die moeten communiceren maar die het ontbreekt aan kennis en/of capaciteit. We zijn een verlengstuk van de communicatieafdeling of we zijn de communicatieafdeling.

Ook schuiven we graag aan bij deelprojecten van grote communicatieafdelingen of communicatiebureaus. 

Blog

14 juli 2017 | Gijs Coffeng

En toen had ik een trouwwens

En toen had ik een trouwwens

In veel kringen ben ik de taalpurist, de man van de puntjes op de i, die zich kan opwinden over een slecht geschreven stuk tekst. Maar ik geef het maar meteen toe: ik ben niet de meest nauwkeurige in het keurkorps der tekstschrijvers. Hoewel de sites van Onze Taal en de Taalunie mij goedgezind zijn, en ik bijvoorbeeld door hen weet dat langeafstandsloper één woord is, net als vrijesectorhuurwoning, kan ik zelf nog weleens een foutje maken tijdens het typen.

Misschien wel in mijn enthousiasme, als ik er lekker in zit, typ ik zo snel dat ik over mijn eigen toetsen struikel. En dan sluipen er dus slordigheden in de tekst. En ik weet het! Dus ik ben erop bedacht. Check, check, double check, dat is het devies. Geen tekst gaat de deur uit zonder nogmaals gelezen te zijn. En als het even kan, kijkt er nog een tweede tekstschrijver mee.

Als ik dit vertel in mijn vriendenkring is de reactie vaak: “Dan zet je toch de spellingscontrole aan.” Ja, hé, dat doe ik ook! En een spellingscontrole is zeker nuttig, maar we kunnen er niet blind op varen. Kennen we niet allemaal een tekst waarin we ‘kunnen’ bedoelden maar ‘kunne’ hebben getypt? Zo las ik laatst mijn van rode kringeltjes ontdane tekst nog een laatste maal door en had ik plots een trouwwens. En ja, dat is natuurlijk een keurig Nederlands woord en was daarom door de spellingscontrole goedgekeurd. Maar ik bedoelde uiteraard ‘trouwens’.

Even was ik verrast door de uitgebreide vocabulaire van mijn VAIO, maar ik voelde me tegelijkertijd ook superieur. De computer is nu eenmaal dommer dan de mens. Het apparaat kent geen context, is niet flexibel, niet creatief. Zo hoef je – ander voorbeeld – bij je navigatie niet aan te komen als er een omleiding is. Die blijft je maar terugsturen naar de juiste route. “Keer om, keer om!” En dan komt het er toch echt op aan dat we zelf nadenken, zelf creatief zijn, zelf weten waar we het over hebben. De computer is een mooi stuk gereedschap, het vakmanschap zijn we zelf. Gelukkig maar.

Gijs Coffeng, tekstschrijver

Lees meer

28 juni 2017 | Jurjen de Lange

Social business ‘in de praktijk’

Social business ‘in de praktijk’

NoBuro als social business, dat zou toch wat zijn. In onze nieuwe samenstelling begint op korte termijn een social media-offensief. Samen kunnen we uitgroeien tot een heuse social business en zoals de naam doet vermoeden, draait het daarbij om: 'social'. Zowel online als offline! En daarbij draait het in mijn optiek eigenlijk maar om één ding: ‘aandacht!’ Zoals de campagne van IKEA luidt: ‘Aandacht maakt alles mooier’. En zo is het ook.

Aandacht en oprechte interesse leiden tot mooie ontmoetingen of gesprekken. En, zoals iedereen in elke organisatie altijd tegen me zegt: “Als we eenmaal aan tafel zitten, hebben we de opdracht!” Ik laat je met een recent voorbeeld zien hoe je met de juiste aandacht snel aan tafel komt bij je nieuwe opdrachtgever.

Sinds een aantal jaren mag ik, uit pure passie, de KNSB en hun platform schaatsen.nl naar een hoger plan helpen. Mede door het schrijven van een fan-propositie en social media-strategie. Dit heeft geleid tot een grote fanbase, waar ze uiteraard conversie op willen realiseren. Echter, de KNSB kent een vrij starre structuur en veranderingen worden moeizaam geadopteerd. In deze wereld van snelle content en instantification (zoals Instagram: snelle bevrediging, ofwel: instant gratification/satisfaction) lopen ze vaak achter de feiten aan, omdat alle verhalen eerst moeten worden gecheckt. Vakinhoudelijk, feitelijk, etc. En dat kost tijd en dus lopen ze zo veel primeurs mis. En dan zijn andere partijen je voor.

Zoals een van de sponsors binnen de sport, Justlease.nl, dat zijn eigen schaatsploeg gevormd heeft. Ook hebben ze een mediabureau in de arm genomen en de app ‘IJsmeesters’ laten ontwikkelen om schaatsfans te bereiken en zo uiteindelijk meer producten te kunnen verkopen. Het laatste EK Allround in Tilburg werd deze app gelanceerd. En met succes. Gemiste kans dus voor de schaatsbond, ondanks mijn aandringen.

De schaatsbond steekt zijn kop in het zand. See no evil, hear no evil, #struisvogelpolitiek. Maar een kans voor mij voor een nieuwe opdracht. Voor mij geen struisvogelpolitiek! Een mediabureau ontwikkelt en een leasebedrijf verleaset. Dus ik denk dat ze mijn advies en expertise goed kunnen gebruiken. Zonder druk op een afspraak, deed ik het volgende, vanuit de voornoemde overtuiging ‘Aandacht’:

Ik reageerde op de tweet over de lancering van de nieuwe app met ‘Leuke app! Heb hem gedownload.’ En daarmee gaf ik ‘aandacht’.

  • Ik kreeg gelijk een reactie terug: ‘Bedankt Jurjen! Enjoy! (en happy new year!)’: Kijk, aandacht maakt alles nu al mooier…
  • De app-bouwer besluit als automatische social-reactie mij te volgen. Maar ook de sponsor, Justlease.nl: interactie = aandacht!
  • Uiteraard reageer ik hierop, want ook ik krijg aandacht en dat is leuk! En dus hebben we een contactmoment en, nog belangrijker, een aanleiding voor een gesprek!
  • Er gebeurt meer: mijn profiel wordt een dag later bekeken door Bas, die ik nog niet ken. (tip: kijk elke dag even wie je profiel bekijkt en bekijk ook zijn/haar profiel): Aandacht én aanleiding tot een vervolg…
  • Bas stuurt mij echter geen connectieverzoek. Waarom niet? Geen idee. Misschien alleen nieuwsgierig?
  • Dus ik bekijk zijn profiel en besluit hem een bericht te sturen: Aandacht! Maar ook een signaal van ‘Ik heb je gezien en ik vind het leuk dat je interesse in mij toont!’
  • Op mijn vraag in dat bericht of ik iets voor Bas kon betekenen, kreeg ik direct een enthousiaste reactie, waarin hij meer vertelde over de app en zich afvroeg of ik meer voor Justlease.nl kon betekenen.
  • Natuurlijk kan ik dat! En zo vertelde ik kort waar ik kansen zie.
  • Resultaat? Binnenkort zitten we samen om tafel.

Zo zie je dus, je hoeft soms niet eens met elkaar aan tafel te zitten om een goed gevoel achter te laten. Dit alles gebeurde in één dag. Daar waar ik voorheen een tiental telefoontjes voor nodig had, langs secretaresses moest zien te komen, voorstellen moest maken en ideeën weg moest geven, is er nu een klik op basis van aandacht en wederzijdse behoefte. Het moeilijkste van deze klus heb ik via social media gedaan. En als we elkaar nu in het echt ontmoeten, hebben we gespreksstof, we kennen elkaars geschiedenis, weten wat we aan elkaar hebben en kennen elkaars behoefte, dus we kunnen direct in de creatieve, oplossingsgerichte hoek duiken. Plannen maken en afstemmen hoe we het samen tot een goed einde kunnen brengen.

Nu is dit een voorbeeld uit een andere sector, ik weet het. Maar stel je eens voor als je op deze manier naar de markt kijkt. Naar je prospects, klanten, businesspartners, etc. Sta open, geef aandacht en zie wanneer je aandacht krijgt. Reageer erop, vanuit je enthousiasme en zonder verwachting. Het zal niet altijd leiden tot een directe hit, maar probeer het uit en je zult verbaasd zijn over wat aandacht met mensen doet.

En een heel belangrijke tip hierbij is: kijk elke dag wie je volgt op je social media-kanalen. LinkedIn, Twitter, Instagram, noem maar op. Mensen geven aandacht om aandacht te ontvangen. Onthoud dat en je bent een hele dikke stap dichter bij het opzetten van een social business voor jezelf, vanuit je eigen krachtige merk: jijzelf!

Behoefte aan een profielcheck, infosessie? Check NoBuro.nl

Vrolijke groet,

Jurjen de Lange, social media-strateeg

 

 

Lees meer

13 juni 2017 | Maarten Rijnen

Niet kopen!

Niet kopen!

Een paar keer per week is het feest! Dan valt er met een stevige plof een pakket huis-aan-huisfolders op de deurmat. Een bonte verzameling goederen - waarvan de regionale middenstand vindt dat ik die wel eens nodig zou kunnen hebben - wordt mij gepresenteerd middels handzaam drukwerk en in plastic verpakt.

Heerlijk! In tegenstelling tot de akelig precies op mijn zoekgedrag van de afgelopen dagen toegespitste advertenties en banners op internet, die mij nog weken gaan stalken, krijg ik hier een rijke waaier voorgeschoteld, waarin ik ongegeneerd - en zonder dat ik ergens cookies hoef weg te klikken - kan ronddwalen. Ik val van de ene verbazing in de andere. Zij die een NEE-NEE-sticker op de brievenbus hebben geplakt, denken goede zaken te hebben gedaan. Niets is minder waar. De huis-aan-huisfolder is een fantastisch medium, vol met verrassingen, altijd up-to-date en alles binnen een afzienbare afstand te bekomen indien nodig!

Via zithoeken en flatscreentelevisies kom ik langs koffiezetapparaten, scheermesjes, lingerie, fotocamera’s, vaatwasmiddel, zoute koekjes, speelgoed: er komt geen eind aan. Alles helder in beeld gebracht. Elk product is professioneel uitgelicht, prachtig gepositioneerd in een passende omgeving of kundig vrijstaand gemaakt. Over smaak valt te twisten, de ene folder is stijlvoller dan de andere, maar ze doen niet werkelijk voor elkaar onder.

Er is echter altijd één productgroep waarbij alle foldermakers wat mij betreft de plank volledig mis slaan: het vlees. Er zit vast een gedachte achter. Iets in de trant van: ‘het pure product tonen’, nog vóór het bakken, braden of grillen. Maar het werkt niet. Het is bleek, flets, te rood, te bruin, te roze, te gespikkeld, te nattig, te lillig, kortom: te vlezig.

Laat het duidelijk zijn: ik ben geen vegetariër. Een bescheiden eter, maar absoluut een liefhebber en ik koop bij voorkeur bij een slager die weet welk vlees hij in de kuip heeft. Op mijn vraag hoe het toch mogelijk is dat zijn gehakt zoveel meer smaak heeft dan dat van de supermarkt, was zijn antwoord simpel: “Zij kopen een container, ik een koe.” Bij het zien van de prachtige stukken vlees in de vitrine loopt het water me in de mond, dit in tegenstelling tot de treurige aanblik van het foldervlees.

Ergens hoop ik dat de werkelijke gedachte achter de wijze van afbeelden van het vlees afschrikking is, maar ik ben bang dat de containervleesconsument zich niets aantrekt van een vlezige foto van een homp half-om-half op een snijplank.

Maarten Rijnen, illustrator & designer

Lees meer
huijskensbickerton

info@noburo.nl
06-48176559